SONSUZ UYKUYA

Sensizliğe dizili mısralarım gibisin.
Her harfinde farklı farklı acılar.
Gözlerim her zaman ki gibi çok uzaklarda.
Unutmuşum sensizlik te etrafıma bakmayı.
Yakını göremeyen gözlerim sadece rüyalara açılır olmuş.
Oysa ne rüya nede gerçekler birleşir ruhumda.
Ne uyumak istiyorum nede uyanmak sensiz bu diyarlarda.
Hani yaşa da gör derdin ya her seferinde.
Yaşadım ve gördüm her satırında acının dramını.
Hadi şimdi sen gel de gör yaşayan biri nasıl uğurlanır SONSUZ UYKUYA

Bir cevap yazın