Belki bir gün kavuşur göz yaşı pınarlarımız

Anlatamasınız öyle herşeyi söyleyerek.
Karşısına çıkıp bağırarak,
Sözler yetersiz kalır bazı duyguları anlatabilmek için.
Kelimeler yetersiz kalır ve anlamları yetersiz kalır.
Bakışlar anlatır bütün duyguları bakışlar;
Oda yetersizdir kalır kelimeler, sözlerin desteği olmadıkça,
Şimdi ne bir kelime var sana söyleyebileceğim duygu yüklü.
Nede bir şiir var gelir aklıma yazabilecek.
Hiçbiri anlatamaz bu son bahar akşamında duyguları.
Anlamsız kalır ömrümün ilk günlerinde sessizce.
Bir yokoluştur hayallerde düşünmek seni.
Ama yok olan sen değildin hiçbir zaman .
Yok olanda durmandan acı cekende aynadaki yansımalardı sanki.
Ne yok olabiliyordum, nede acılarıma son verebiliyordum bu soguk gecelerde.
Bir oturur mezarımın başında okursun mezartaşımda sana olan duygularımı.
Artık kavuşmak mazide bir hayal olarak kalmıştır.
İzin vermez ne sana nede bana soğuk topraklar.
Bedenimi sarmıştır soğuk topraklar, Ne kadar ağlasanda,
Yeşermez tekrar toprak altından bedenim.
Sadece hissedebileceğin sana acı veren duygularımdır.
Şimdi ne yaparsan yap ben buralardan gitmişken.
Belki de çok geç olmaz herşey bir hayaldir rüyadır.
Her hayal yalandır, herşey sanaldır.
Belki bir gün kavuşur göz yaşı pınarlarımız.
Kim bilir belkide hüzünden değil sevinçten yarışır gözyaşlarımı.

Bir cevap yazın